Chimbu
2 września 2010
Doliny rzek Wabhi i Chimbu na wschodniej wyżynie zamieszkują Chimbu. Chimbu 1933 roku stali się oni obiektem zainteresowania misji katolickich i luterańskich. Po II wojnie światowej doświadczyli gwałtownych przeobrażeń kulturowych, kiedy Australia objęła jednolitą administracją Terytorium Papui i Terytorium Powiernicze Nowej Gwinei. Wraz z sąsiadami Chimbu 300 lat temu, wzięli udział w swoistej rewolucji rolniczej, kiedy na ziemiach Nowej Gwinei zaczęto uprawiać pochrzyn. Fakt, że uprawa ta nadawała się do kontynuacji, sprawił, że liczba ludności gwałtownie wzrosła, zwiększyła się również populacja trzody chlewnej. Później, Chimbu rozwinęli złożony system, polegający na wymianie świń za muszle, kosztowności i inne przedmioty. Ponieważ liczba ludności wciąż wzrastała pojawił się problem braku ziemi. Tereny były przeludnione, co doprowadzało do nieustannych zatargów zbrojnych i ekspansji Chimbu na słabiej zaludnione tereny. Plemię to nie miało pojęcia dziedziczonej władzy. Niezwykle cenili równość, a jeśli mężczyźni zyskiwali posłuch u innych, stawało się to dzięki im zaletom osobistym: sile, dzielności i hojności. Ze względu na wysoko rozwiniętą sztukę i style architektury, ludy znad środkowego biegu Sepiku, należą do najlepiej znanych grup etnicznych. Wzorując się na ich słynnym obrzędowym, długim domu, z wysokim dachem i wydatnymi okapami, zaprojektowano siedzibę Wysokiego Komisarza w Papui. Tajemnica jest istotnym elementem życia publicznego w dolinie rzeki. W miarę starzenia się mężczyźni uzyskują coraz większą wiedze o imionach mitologicznych postaci i ich znaczeniu. Mężczyźni z ludu Iatmul wyzywają Manabu na słowne pojedynki. Wiedza o stwórcach jest, więc znakiem wysokiego statusu rytualnego. Pośród Kwoma, w centrum obrzędów płodności, znajduje się pochrzyn, stanowiący tu podstawę wyżywienia. Rzeźbiarze z nad Sepiku zyskali rozgłos wśród turystów, jako twórcy masek i wyobrażeń miejscowych zwierząt i ptaków. Prowincja East – Sepik od dawna dostarcza krajowi wybitnych przywódców. Wśród nich jest Michael Somare, pierwszy premier Papui. Mieszkańcy tutejszych regionów dostosowują się do potrzeb i wymogów rynku, a sztuka jest integralną częścią gospodarki.