Środowisko

Początek swojego życia zaczynamy jako malutka, pojedyncza komórka, utworzona przez połączenie się plemnika z komórką jajową. Nowe komórki rosły, a później dzieliły się na dwie, następnie rosły i znowu się dzieliły i tak w kółko. Proces ten nosi nazwę podziału komórek. Każda nowa, oddzielona komórka posiada oddzieloną kopię kodu DNA- czyli kodu genetycznego, pochodzącego od komórki pierwotnej. Po oddzieleni się komórek powstawały, komórki wyspecjalizowane, które tworzą wszystkie części naszego ciała. Każda z nich zawiera swój, specyficzny i nie powtarzalny kod genetyczny. Cząsteczki DNA składają się z milionów atomów ułożonych w spiralę , złożoną z dwóch nici. Boki atomów składają się z wodoru, tlenu, węgla i fosforu. Zasady zawarte w cząsteczce DNA znane są pod nazwali tymina ( T ), ademina ( A ), cytozyna ( C ) i guanina ( G ). Interesujące jest to , że tajemnica całego ludzkiego ciała opiera się tylko na 4 zasadach- A,C,G i T. Tajemnica kody zawarta jest w sposobie ułożenia zasad. Każde ’slowo’ to sekwencja trzech zasad np. ATG. Fragmenty, które tworzą te zasady nazywająsię genami. W DNA gen to zbiór wszelkich informacji. Dłuższe sekwencje genów to chromosomy. Każda komórka ciała ludzkiego powinna zawierać 46 chromosomów połączonych w 23 pary, gdy komórka ma zamało bądź za dużo chromosomów, istnieje możliwość, że dziecko urodzi się chore. Zwierzęta tak jak ludzie różnią się od innych wyglądem, kształtem, czy charakterem. W każdej komórce roślinnej czy zwierzęcej znajduje się tak zwane ‘centrum sterujące’ nazywane jądrem. W nim zawarty jest cały kod chemiczny, który decyduje o wszystkich cechach roślin czy zwierząt. Jądro komórkowe otoczone jest galaretowatą substancją zwaną cytoplazmą, zawiera ona pokarm i inne związki chemiczne. Cytoplazma zawiera małe zielone kropeczki zwane chloroplastami, zwiera się w nim zielona substancja, potrzebna do absorpcji energii. W komórkach roślinnych, na zewnątrz błony znajduje się gruba ściana z mocnego materiału, zwaną celulozą. Komórki roślinne są sztywniejsze od komórek zwierzęcych. Komórki niektórych zwierząt budują zewnętrzny pancerz zwany szkieletem zewnętrznym. Przykładem takiego szkieletu może być skorupa kraba. Komórki innych zwierząt tworzą konstrukcję wewnętrzną, taką jak szkielet w ciele ludzi. Obydwa rodzaje szkieletów zawierają ogromną liczbę rozproszonych w nich komórek, osadzonych w mocnym martwym materiale.

Archeolodzy starają się pokazywać swoje odkrycia przy użyciu nowych metod, mogą z wielką precyzją odtworzyć obrazy z przeszłości za pomocą grafiki komputerowej lub technik filmowo – telewizyjnych. Niektóre historyczne budowle są odtwarzane lub rekonstruowane. Rozwój nauki i techniki sprawił, że dziś archeolodzy mają też lepsze narzędzia do poznawania przeszłości, jakimi dysponowali niegdyś. Głębszą wiedzę o stanowisku pomagają im uzyskać: fotografia satelitarna, georadar i naukowe sposoby datowania. Nowe technologie w biologii i chemii, pozwalają na odtworzenie najmniejszych szczegółów życia codziennego. Można odkryć nawet ślady tłuszczu w starożytnym garnku i wywnioskować, jakie potrawy były w nim sporządzane. Naukowcy wykonują testy DNA, aby dowiedzieć się, czy spoczywający razem ze sobą zmarli, byli ze sobą spokrewnieni. Zajmują się również pozostałościami z czasów znacznie bliżej współczesnych. W fabrykach i gospodarstwach rolnych zaczęto używać różnych maszyn, które w miarę postępu techniki stały się przestarzałe i dzisiaj sposób ich działania może być dla nas tajemnicą. Archeolodzy śledzą, więc wpływ postępu technologicznego na codzienne życie ludzi. Gdy archeolodzy odnajdują stanowisko, miejsce, którym mogą znajdować się pozostałości z przeszłości, zaczynają je szczegółowo badać. Początkowo pracują w wąskim pasie, zakładając wykop próbny. Większe stanowiska są podzielone tak, aby zespół mógł prowadzić systematyczne badania. Przedmioty, które znajdą są opisywane, a ich miejsca znalezienia są zaznaczane na planach i mapach. Miejsce znalezienia, dostarcza równie cennych informacji, co sam przedmiot. Narzędzia pracy archeologa są proste, szpachelki, pędzle, służą do oczyszczenia znalezisk z ziemi i piasku. Czasami używa się bardziej skomplikowanych instrumentów, jak georadar lub echosonda, które wysyłają w głąb ziemi impulsy elektromagnetyczne, pozwalające na odnalezienie ukrytych pod powierzchnią przedmiotów. Materiał archeologiczny zachowuje się w postaci warstw. Każda z nich pochodzi z innego okresu, a analiza układu stratygraficznego pomaga archeologom w ustaleniu wieku znaleziska. Metoda datowania rediowęglowego pozwala na określenie wieku substancji organicznych, takich jak drewno, kości czy szczątki roślinne.

Podczas zapłodnienia, zarówno u roślin, zwierząt jaki i ludzi, powstaje nowa komórka, która od razu dziedziczy połową swojego DNA od matki a drugą od ojca, uzyskując pewne, kompletne cechy charakterystyczne każdego rodziców. Może to być np. kolor oczy, kolor włosów, a nawet pewne cechy charakteru. Ten proces nazywa się rozmnażaniem płciowym. W ciele każdego człowieka znajdują się 46 chromosomy, złożone z 23 par. Każda z tych 23 par chromosomów, znajdują się dwie komórki. Jedna pochodzi od ojca, a druga od matki. To jak one trafiły do danej pary chromosomów jest całkowitym przypadkiem. Przez ich połączenie, można dowiedzieć się jaka dziecko będzie miało płeć. Dwa chromosomy X świadczą o tym ,że urodzi się dziewczynka, a dwa chromosomy Y, dają dowody, że będzie do chłopiec. Jak również można uwzględnić i zaobserwować pewne różnice występujące między poszczególnymi osobnikami. Dzieci niektórych organizmów nie różnią się niczym od swoich rodziców. Dzieje się tak dzięki podobnemu ułożeniu się komórek zawartych w cząsteczkach DNA. Gdy każda komórka ma takie samo bądź bardzo podobne DNA jak ma ich rodzic zachodzi tak zwane rozmnażania bezpłciowe. W organizmach znajduje się więcej niż jedna komórka. O takich organizmach, mówi się , że są wielokomórkowe. Takimi organizmami są na przykład drzewa, trawy, koty, psy, a nawet i ludzie. Rośliny i zwierzęta posiadają specjalnie wyspecjalizowane komórki, które odpowiedzialne są za daną funkcję, jaką sprawują w ciele zwierzęcia, czy u rośliny. Nawet w najmniejszej części lista, komórki są tak przystosowane do wykonania danej czynności i funkcji na przykład do produkcji pokarmu lub sterowania przepływem powietrza czy wody. Komórki te, robią to automatycznie, na tym polega ich budowa i funkcjonalność. Struktura i kształt danej komórki zależy częściowo od tego, jakie funkcje musi ona wykonać. Na przykład komórki usytuowane w wewnętrznej części liścia są długie i bardzo cienkie, dzięki czemu łatwo przechodzi przez nie światło. Zawierają one także o wiele więcej chloroplastów pochłaniających energię ze światła słonecznego. Po takiej dawce poznania, naszego świata i świata przyrodniczego, nie powinniśmy mieć żadnych wątpliwości co to tego, że jest on w 100% zaskakujący i fascynujący.

Wielu z nas czyta horoskopy, ale nie każdy w to wierzy. A jak są układane takie wiarygodne horoskopy? Astrologia jest sztuką układania horoskopów oraz ich interpretacji, mając na uwadze układ gwiazd i planet. Podobno na podstawie ich układu w czasie narodzin dziecka, można przewidzieć, jaki ono będzie miało charakter i co mu się będzie podobało. Dziś wydaje się to nadzwyczaj zabawne, kiedyś natomiast była to poważna nauka. Wielu ludzi wybiło się wtedy z tego powodu na świat, jako wielcy intelektualiści. Wielcy astrolodzy z dawniejszych lat pisali nawet książki, które były wówczas bardzo popularne. Niektórzy są jednak potępiani dziś za to, że układają horoskopy powołując się na średniowieczne zasady. Dla niektórych to nauka, w którą wierzą, dla innych zaś jest to po prostu zabawa. Ale całkowita arogancja astrologii też nie jest dobrze przyjmowana. Być może to nie jest racjonalne, ale nie powinno być potępiane. Wielu ludzi, bowiem krytykuje tę dziedzinę, chociaż jej wcale nie zna. Najpierw należy jednak coś poznać, aby móc to skrytykować. Niebo interesowała ludzi już od tysięcy lat, a układy gwiazd i planet było traktowane niczym największy skarb. I słusznie. Astrologowie wypatrują wciąż to nowych gwiazd. Niebo, bowiem chcą znać, jak własną kieszeń. W średniowieczu ludzie uważali, że niebo nigdy się nie zmienia, że jest stałe. Dziś już wiadomo, że procesy gwiezdne przebiegają bardzo powoli, ale jednak przebiegają. Nawet w ciemnym średniowieczu ludzie zauważyli, że to, co jest nad nami nie jest stałe. Bywało tak, że zaobserwowano na niebie nową, dziwną gwiazdę, ale po paru tygodniach tajemniczo znikała z pola widzenia. Dzisiaj mając do dyspozycji nowoczesny sprzęt, możemy stwierdzić, że nowe gwiazdy to zjawisko powszechne. Nowo pojawiające się gwiazdy były za bardzo słabe, aby mogły być dostrzeżone jedynie gołym okiem. Zdarza się czasami jednak, że pojawi się gwiazda, która jest tak jasna, że dostrzegalna gołym okiem. Zastanawiano się też, dlaczego gwiazdy takie po prosu znikają. Okazało się, że gwiazdy słabną. A niektóre gwiazdy były tak małe, że po prostu całkowicie wygasły, spaliły się. Gwiazdy nowe zazwyczaj są jeszcze słabsze i mniej gorące niż Słońce. Jednak podczas wybuchu i powstania gwiazdy jasność gwiazdy jest największa, a potem to zanika, przez co dla nas czasem staje się niewykrywalna. Ten, kto nie przegapił lekcji w szkole wie, że gwiazdy nie są stałe. Dowiedz się czegoś więcej na temat ich zmienności. Pierwszym dowodem na to, że gwiazdy są zmienne jest choćby to, że migocą. Ma to związek z naszą atmosferą. Każda gwiazda jednak, ulega stałym i ciągłym przemianom. Można powiedzieć, że gwiazdy mają dość burzliwy żywot, na co dowodem są zmiany ich jasności. Kiedyś uważano, że niektóre gwizdy są stałe, ale było to wynikiem tego, ż na niektórych gwiazdach procesy zachodzą bardzo wolno, a na niektórych w zastraszającym tempie. Zmiana blasku gwiazdy jest związana z ich procesami, które chodzą w jej głębi. Istnieją różne rodzaje przemian. Możemy zaobserwować na przykład wydymanie się gwiazd lub ich kurczenie. Jest również proces nagłego jaśnienia gwiazdy lub jej gaśnięcia. Najbardziej widowiskowe są jednak wybuchy na gwieździe. Czasami jednak zmiany jasności są związane z bardzo ciekawym zjawiskiem, jakim jest ugięcie promieni gwiezdnych pod wpływem grawitacji. Jest to zjawisko niezwykle rzadkie i polega na tym, że na linii, w której znajduje się obserwator pojawi się inne ciało niebieskie, które zasłoni część gwiazdy. Często takie ciała niebieskie są trudne do zaobserwowania i noszą nazwę czarnej materii.