O Merkurym
2 września 2010
Merkury najmniejszą planetą.Jest ona jedną z mniejszych planet w całym Układzie. Jest też najbliższą Słońca planetą, która została nazwana przez starożytnych Rzymian imieniem ruchliwego boga handlu. Po niebie porusza się stosunkowo szybko i jest słabo widoczny, gdyż znajduje się zawsze blisko słońca, wobec czego może być dostrzeżony jedynie nisko nad horyzontem wkrótce po zachodzie lub też przed wschodem. Merkury jest najmniejszą planetą, a jego promień równikowy wynosi 2 439km, czyli stanowi mniej niż 0,4 promienia Ziemi. Oś jest praktycznie prostopadła do płaszczyzny orbity. Natomiast okres rotacji, który wynosi 58,6 dnia, jest taki jak 2/3 okresu obiegu wokół Słońca planety o nazwie Merkury. Oznacza to że, podczas dwóch obiegów Słońca głąb Merkurego wykonuje trzy obroty dookoła własnej osi. Doba merkurańska trwa więc 176 dni ziemskich i jest dwukrotnie dłuższa od roku merkurańskiego. Współczesne modele budowy wewnętrznej Merkurego wskazują, że aż 80% jego masy stanowi żelazo skupione zapewne w stosunkowo dużym jądrze (o promieniu 1 800 km), które otoczone jest płaszczem krzemieniowym i prawdo podobnie cienką skorupą. Piątą z koli planetą w odległości od Słońca jest Jowisz.Jowisz jest piątą planetą według oddalenia od Słońca i największą planetą Układu Słonecznego, a po Słońcu, Księżycu i Wenus, czwartym pod względem jasności obiektem na niebie. Starożytni Rzymianie nadali mu imię swojego boga światłości, będącego panem wszystkich zjawisk niebieskich. Odległość Ziemi od Słońca jest ponad pięć razy mniejsza w stosunku do długości prawej kołowej orbity, po której okrąża Słońce. Jego okres obiegu wokół Słońca trwa prawie 12 lat. Chociaż masa Jowisza stanowi zaledwie tysięczna część masy Słońca, to jednak jest 318 razy większa od masy Ziemi. Średnica jego globu wynosi 143 tysiące km i przewyższa Ziemską prawie 11 razy. Planeta szybko obraca się wokół własnej osi, zajmuje jej to tylko 10 godzin i jest to najkrótszy okres obrotu z pośród innych planet naszego Układu Słonecznego. Jego promień równikowy jest 4 200 km dłuższy od promienia biegunowego. Mimo że skład chemiczny Jowisza jest zbliżony do słonecznego, to jednak nie mogą w nim zachodzić reakcje jądrowe przemiany wodoru w hel ze względu na zbyt małe ciśnienie i za niską temperaturę jego wnętrza. Konwekcja jest głównym źródłem energii we wnętrzu planety Jowisz.